IN DE HOOFDROL

Waarom make-upmerken vrouwen in het Midden-Oosten negeren

Waar je de snelst groeiende beauty-markt vindt? In het Midden-Oosten. Toch zie je dat niet terug in uitingen en campagnes van cosmeticamerken. Columniste Oset Babür legt uit hoe dat komt.

Toen ik mijn tante bezocht op de Bogazici University in Istanbul, zag ik in een lokaal een meisje in een hijab. Ze droeg rode lippenstift en had glitterschoenen aan. Ik staarde naar haar opvallende sieraden. Het lijkt raar om te zeggen dat vrouwen die een hijab of andere religieuze kleding dragen geen aandacht aan hun uiterlijk besteden of zouden mogen besteden. Toch denken velen van ons dat deze vrouwen hun individualiteit inruilen voor een religieuze identiteit en zich onzichtbaar maken. Ik ben een Turks-Amerikaanse van de eerste generatie en ik ken de negatieve effecten van religieuze en culturele stereotypen. Dat betekent niet dat ik er niet immuun voor ben.

Dat is de schoonheidsindustrie ook niet.

Voor mij is mijn huidskleur nooit een last geweest of iets waar ik iets aan wilde doen, maar ik heb dan ook een lichte huid. Mijn bezoekjes aan een make-upwinkel zijn meestal wel leuk: wat swatches achterop m’n hand bekijken en een beetje snuffelen bij de koopjes. Hoe anders is dat voor veel mijn leeftijdsgenoten. Toen ik aan een Turkse vriendin vroeg waarom zij dat bijna nooit doet, zei ze: “Dat duurt te lang.” Haar foundationkleur vindt ze namelijk pas door meerdere producten te kopen en die te mixen. Meestal klopt de kleur dan nog steeds niet. Het alternatief is gaan voor een exclusieve, veel duurdere make-uplijn. Dit gebeurt in een land waar duizenden vrouwen er net zo uitzien als zij.

De mode-industrie kampte met een soortgelijk probleem. Gelukkig is er voor moslimvrouwen in de afgelopen jaren eindelijk beweging in gekomen. Zo werkte het merk UNIQLO samen met ontwerper Hana Tajima, die eenvoudige kledingstukken door de speelse mix van texturen en patronen persoonlijk en elegant maakt. En een paar jaar geleden lanceerde Dolce & Gabbana een prachtige hijab- en abayacollectie. Dat deze items door modemerken worden opgepikt is een belangrijk signaal: hiermee laten ze zien hoe zij over islamofobie denken. De industrie in Afrika en het Midden-Oosten is ook nog eens heel groot: hij is goed voor $ 25,4 miljard. Daarnaast is het de snelst groeiende markt ter wereld. Wat houdt de beauty-industrie dan tegen?

Het komt deels door een vooroordeel over ‘wit’ in het Midden-Oosten en andere delen van de wereld. Op de Aziatische schoonheidsmarkt vind je overal producten die beweren dat ze je huid witter maken. Zo bieden merken huidbleek of ‘tone correcting’ whitening creams aan. Dit vooroordeel viel me op toen ik door het winkelcentrum Cehavir liep, vlak bij het huis van mijn ouders. De meeste campagnes laten vrouwen zien met blauwe ogen, blond haar en een lichte huid. Die met donkere vrouwen promoten witmaak-serums en -crèmes. Ik werd een beetje droevig toen ik een groepje meisjes bezig zag met testers van zulke producten, in de hoop dat het beetje dat erin zat hun dichter bij het westerse ideaal zou brengen. Dit onderwerp wordt inmiddels door westerse bladen besproken, maar degenen die de industrie echt kunnen veranderen blijven achter: de beautymerken.

Waarom vrouwen uit het Midden-Oosten niet meetellen in schoonheidsindustrie heeft deels met politiek te maken. Voor veel merken is het niet unsexy producten te maken voor vrouwen uit deze regio, maar eng. Vaak zien mensen hen als onopvallende, onderdrukte individuen die ze op het nieuws voorbij zien komen. Sterker nog: mensen reageren altijd verrast als ze horen dat ik moslim ben en dat mijn familie uit het Midden-Oosten komt, omdat ik mouwloze jurken draag en graag over BB-cream praat. Een moslima in eenvoudige kleding valt op, maar op de een of andere manier is dat ook zo als ze er precies zo uitziet als jij.

In de westerse media wordt het Midden-Oosten vaak afgeschilderd als een broeinest van terroristen en fundamentalisten. Het algemene vooroordeel is dat wanneer je een hijab of ander religieus gewaad draagt, je wilt dat anderen zich net zo kleden en dat je absoluut niets om schoonheid geeft. Maar in de cultuur van het Midden-Oosten ligt een lange, rijke geschiedenis van make-up, baden en mode, die het Westen zelfs heeft overgenomen. Je ziet het terug in de parfums en kohl-oogpotloden die overal worden verkocht, en in de uitgebreide beautyrituelen van vrouwen.

Ik zou graag zien dat merken producten maken waar mijn leeftijdgenoten ook wat aan hebben, zodat ze zich niet hoeven wenden tot exclusieve, dure make-uplijnen. Deze markt biedt zo veel kansen: er is een enorme groep die zich achtergesteld voelt en staat te springen om passende beautyproducten. Net als vele anderen ben ik blij met de bushy brow-trend, maar het zou mooi zijn als make-up voor verschillende huidskleuren net zo trendy is. Of we nu religieuze kleding dragen of niet, en of onze huidskleur binnen het spectrum valt of niet: we zijn allemaal gewone vrouwen en het wordt tijd dat de schoonheidsindustrie dit ook zo ziet. We willen ook producten hebben die bij ons passen en campagnes zien met vrouwen die er net zo uitzien als wij.

 

Lees alle Lush-nieuwtjes in onze nieuwsbrief! Geef je nu op en mis niets!

Opmerkingen (0)
0 opmerkingen