IN DE HOOFDROL

Wat is de Sumatran Orangutan Society?

De orang-oetans op Sumatra worden ernstig bedreigd. Mensen kappen grote stukken regenwoud om er landbouwgrond of wegen aan te leggen, dat het leefgebied is van deze vriendelijke apen. Van alle dieren uit het dierenrijk zijn orang-oetans onze nauwste verwanten en nu dreigen ze uit te sterven. De Sumatran Orangutan Society probeert dit verschrikkelijke vooruitzicht te voorkomen.

 

Door Helen Buckland, directeur van de Sumatran Orangutan Society

Aan de grens van het Gunung Leuser National Park stond ik tegenover enorme rijen palmbomen. De grond was uitgedroogd en gebarsten. Er heerste een absolute stilte: je hoorde zelfs geen vogels zingen. Ik bevond me in een gebied dat normaal een hotspot van biodiversiteit is, maar wat ik aantrof was vreselijk.

Ik was in Sumatra om een nieuw project te bezoeken, gesteund door de Sumatran Orangutan Society. Door deze treurige aanblik besloten we het land terug te geven aan de natuur en het regenwoud te herstellen. Op dat moment leek het een onmogelijke taak.

Op een gegeven moment was het tijd om er een kettingzaag bij te halen. Dit klinkt tegenstrijdig, maar ik werd er heel blij van, omdat het betekende dat we illegaal geplante palmbomen gingen neerhalen. Toen de eerste omviel, ging er een luid gejuich op in de groep.

Onze zusterorganisatie Orangutan Information Centre heeft 500 hectare land in het National Park teruggenomen dat door een palmoliebedrijf illegaal was ingepikt. Ik plantte een doerianboomzaadje en hoopte vurig dat het in deze barre grond zou uitgroeien tot een metershoge boom met doerianvruchten, het favoriete fruit van de orang-oetan.

Twee jaar later bezocht ik deze plek opnieuw, precies daar waar ik die doerianboom had geplant. En tot mijn blijdschap stond ik in de schaduw van grote boombladeren. Ik sloot mijn ogen en luisterde naar de geluiden van de natuur om mij heen. Ik hoorde gibbons roepen en vogels zingen en het team ter plaatse wist te vertellen dat de dag ervoor een troep olifanten langs was gelopen. Dit was natuurbehoud op z’n best.

Na mijn terugkeer in het Verenigd Koninkrijk werd niet lang daarna de eerste orang-oetan in het gebied gespot. Ik keek uit het raam van mijn kantoor en hoopte dat hij in ‘mijn’ boom een mooi plekje had gevonden om uit te rusten.

Regenwoud kappen voor landbouwgebieden is funest voor de natuur, op allerlei manieren. Niet alleen worden leefgebieden van ontelbaar veel diersoorten verwoest. Toen in dit specifieke gebied in de buurt van het dorp Halaban palmbomen werden geplant, had dat ook gevolgen voor de watervoorzieningen: rivieren en bronnen droogden op. Daardoor mislukten de oogsten van de dorpsbewoners van Halaban. De schadelijke effecten van ontbossingen waren voor hen glashelder. De dorpsbewoners omarmden het project om het regenwoud te herstellen dan ook van harte. Ze zijn trots op het succes van ons project, net als wij, en hebben een groep gevormd die zich ‘Protectors of Leuser’ noemt. Hun taak is het beheer van het herstel en de bescherming van dit stukje van het nationaal park. Het landschap dat eens zo uitgeput was, is nu een florerend jong bos. Op foto’s die door onze cameravallen worden gemaakt, zijn al orang-oetans, olifanten, beren en allerlei andere soorten gespot.

Bomen planten is zonder twijfel een belangrijke bijdrage aan het herstel van regenwoudgebieden. We moeten echter verder kijken en ons afvragen of onze inspanningen ook echt op de lange termijn effect hebben.

In een gebied dat is verwoest door mensen of bedrijven die er landbouwgrond van maken, volstaat het niet alleen maar bomen te planten en het gebied vervolgens met een officieel bord te claimen. We moeten er zeker van zijn dat de nieuwe bomen en de niet eerder aangetaste bossen eromheen blijven bestaan. Het ecosysteem moet intact blijven om optimaal te kunnen functioneren.

Hoeveel bomen we ook planten, het herstel van regenwouden valt of staat met de mate van betrokkenheid van de gemeenschappen die aan de grenzen van deze bossen leven. Zij moeten de rol van beschermers op zich nemen en eventuele nieuwe bedreigingen voorkomen.

We zorgen daarom dat het bewustzijn bij deze mensen diep geworteld zit, waardoor zij zowel ambassadeurs van het behoud van het regenwoud als beschermers van het ecosysteem worden.

Een boom planten is een symbool voor hoop en vertegenwoordigt een betere toekomst van zowel de bossen als de dieren in het wild en de gemeenschappen op Sumatra.

Lees meer en kom in actie op orangutans-sos.org/join.

Fotografie: Gita Dafoe

Lees meer:

Opmerkingen (0)
0 opmerkingen
Vergelijkbare inhoud (1)

Vergelijkbare producten

1 product
Uit collectie
orangutan-soap
Zeep
Weg is weg.
€9,50
per stuk